REL met hart en ziel voor Beatrix

Acht leden van REL hebben op 1 februari mee gedaan aan de slothymne van het feest voor prinses Beatrix in Ahoy. REL was benaderd door Bart Schneemann, muzikaal leider van het Nederlands Blazers Ensemble en organisator van de avond. Het bestuur is trots, dat de vereniging op deze wijze aan het muzikaal eerbetoon heeft mee kunnen bijdragen. Voorzitter Stefan van den Oord: “Het is een hele eer dat we voor deze avond zijn gevraagd mee te doen. Het was een waardige dankbetuiging en we zijn er trots op dat we daar een steentje aan bij hebben mogen dragen.”

Dankbetuiging

Dankbetuiging Beatrix AhoyKarin, Annelies, Inge, Anna, Jeroen, Roelof, Aart en Tim waren de REL’ers die vanaf vrijdagmiddag tot het concert op zaterdagavond van de muzikale voorbereidingen getuigen mochten zijn. Het concert zelf was heel speciaal. Tim: “We hebben er erg van genoten. Het was bijzonder om erbij te zijn en onze bijdrage aan deze dankbetuiging te leveren.” Bij de hymne, het laatste onderdeel van het concert, liepen allerlei muzikanten met diverse instrumenten vanuit de zaal al spelend naar het podium. Daar voegden zij zich bij alle andere deelnemers aan het programma. Zo waren er zangers, blazers, strijkers, mandolines en oosterse instrumenten te horen en te zien. Alle acht accordeonisten genoten van de twee dagen repeteren en presteren. Ook Karin was verguld met de uitnodiging: “Het was zo mooi dat het vooral een muzikaal feest was met zo veel verschillende stijlen. Van rappers tot dansers en van fluitisten tot die fantastische slagwerkers. Dan is het toch heel speciaal, als we daar als acht accordeonisten tussen mogen staan.”

Voorbereiding

Voorafgaand aan de live-uitzending op tv was er flink gerepeteerd. En met zoveel deelnemers is dat geen kleinigheid. Annelies had beide dagen in Ahoy genoten: “We werden vrijdag in groepjes van twee verdeeld en kregen stoelen in de zaal toegewezen. Vanaf die plekken konden we zaterdagavond het hele concert gewoon bijwonen. Verder mochten we beide dagen vrij in Ahoy rondstruinen en hebben genoten van alle bedrijvigheid, zo'n grote (televisie) productie is niet niks.” Het concert was indrukwekkend. De REL’ers waren onder de indruk. Anna had twee spannende dagen beleefd: “Het werd een hartverwarmend dankjewel aan Beatrix en dan wil je als leden van REL natuurlijk het beste van jezelf laten horen.” Roelof had zich een plekje op het podium weten te bemachtigen: “Het viel niet mee, maar uiteindelijk stonden we op het enorme podium verspreid en een aantal zelfs vooraan.” Jeroen had het prima naar zijn zin gehad: “Beide dagen heerste er een fijne sfeer en we werden goed begeleid door aardig personeel. Iedereen voelde dat het een bijzonder moment was.” Aart vergat niet om zich heen te kijken toen hij naar het podium liep: “Leuk was dat we al spelend langs alle politici en andere BN’ers liepen en langs de leden van het koninklijk huis. Iedereen daar heeft ons duidelijk gezien. Wie weet wat daar voor REL nog uit voortvloeit.”

Goed gevoel

De spelers hebben er alle acht een goed gevoel aan over gehouden en vonden het een bijzondere gebeurtenis en zijn dankbaar dat ze erbij mochten zijn. Inge tenslotte: “Ik kan me voorstellen dat het voor onze familie en vrienden voor de tv enigszins teleurstellend was, want jammer genoeg was er niet veel van ons aandeel te zien. Voor onszelf maakt dat niet uit. Het ging er ons niet om op beeld te verschijnen, maar om erbij te zijn en het mee te maken.” De deelnemers weten één ding zeker. De twee dagen waren veel groter en bijzonderder dan wat uiteindelijk op de tv is uitgezonden.

Bijzonder concert Bergkerk Deventer

Op 18 januari heeft accordeonorkest REL samen met organist Geerten Liefting een bijzonder concert gegeven in de Bergkerk in Deventer. Het concert in de van oorsprong romaanse kruisbasiliek maakte deel uit van het driedaagse muziekevenement Festival Het Accordeon in de Hanzestad aan de IJssel. Onder leiding van dirigent Tim Fletcher werden werken ten gehore gebracht van Johann Sebastian Bach en Gustav Mahler.

Unieke ervaring

Orgel in de Berkerk in DeventerDe samenwerking tussen organist Geerten Liefting en REL bestaat al enige tijd. De klanken van een accordeonorkest en een kerkorgel passen goed bij elkaar. Tim Fletcher bewerkte een aantal klassieke stukken voor accordeonorkest en orgel en eind oktober 2013 speelden REL en Geerten Liefting samen in de Bonaventurakerk in Woerden voor het eerst samen. 18 januari kreeg dat een vervolg in een bijzonder goed gevulde Bergkerk in Deventer. Zo’n 300 belangstellende konden luisteren naar een programma met o.a de Passacaglia en Fuga van Bach, de finale Resurrection uit de 2e symfonie van Mahler. Ook het Concerto in A moll van Vivaldi in een bewerking van Bach oogstte veel waardering. Deze stukken voerden REL en de organist gezamenlijk uit. Dirigent Tim Fletcher was zeer tevreden over de samenwerking met organist Geerten Liefting: “Juist bij deze stukken wordt duidelijk hoe goed de klankkleuren van accordeon en orgel bij elkaar passen. Samenspelen met Geerten is voor het orkest en voor mij een unieke ervaring en een groot genoegen.” 

Prestatie van formaat

Naast genoemde stukken bracht REL ook nog drie stukken ten gehore die alleen door het orkest werden gespeeld. Daarvan was het lied van Mahler ‘Ich bin der Welt abhanden gekommen’ een absoluut hoogtepunt. Maar ook Mahlers Piano Quartet en de Ouverture in C groot van Bach werd door het orkest met veel gevoel en muzikaliteit uitgevoerd. Tim Fletcher wist dat er wat van het orkest werd verwacht: “Spelen in een ruimte als deze kerk vraagt altijd opperste concentratie van het hele orkest. Met name de akoestiek is altijd weer een verrassing. Tel daar het samenspel met het orgel ook nog eens bij op. Dan vind ik dat het orkest en de organist een prestatie van formaat hebben geleverd.”

Nieuwe inspiratie

Gezien de reacties van het publiek na afloop kan REL terugkijken op een geslaagd optreden. De orkestleden hebben nieuwe inspiratie opgedaan om ook met andere muzikanten en instrumenten samen te werken. Dirigent en orkest willen op die manier de talloze mogelijkheden van het instrument accordeon aan muziekliefhebbers in den lande laten zien. Tim Fletcher tenslotte: “We staan open voor samenwerking op verschillende muzikale terreinen. Of het nu om orgel, zang of anderszins gaat. Een van de bekoringen van het accordeon is zijn veelzijdigheid en dat willen we graag aan het publiek laten horen.“ 

REL en Geerten Liefting brengen hetzelfde programma nog twee maal dit jaar ten gehore. Op zondag 1 juni staan orkest en organist om 14.00 uur in de Sint Willibrordkerk in Utrecht en op 27 september om 16.00 uur is de Westerkerk in Veenendaal het decor van deze bijzondere samenwerking.

Accordeonorkest REL speelt in de Bergkerk

Voorbereidingen in volle gang

Het begint al weer snel dichterbij te komen: ons volgende concert op 18 januari 2014 in de Bergkerk in Deventer! Spannend, want dit keer vullen we zelf het hele programma in. De muziek is erg mooi, en het samenspelen met kerkorgel heel bijzonder. Vorig concert hebben we dit voor het eerst gedaan, en het resultaat was zeer bevredigend. Waarom kom je ook niet even langs de 18e? De toegang is gratis, dus daarvoor hoef je het niet te laten. Het begint om 15.00 uur. Zeg het voort! Voor meer informatie kun je kijken op onze pagina over deze concertserie. Tot ziens!

Concertserie Bach en Mahler

Accordeonorkest REL en organist Geerten Liefting spelen werken van Johann Sebastian Bach en Gustav Mahler.

Een langgekoesterde wens gaat in vervulling: we gaan komend seizoen meerdere concerten geven, en ook nog eens buiten de vertrouwde accordeonwereld! Repertoire zal bestaan uit onder andere Passacaglia und Fuge C-moll (J.S. Bach) en Finale uit Symfonie nr. 2 (G. Mahler).

Je kunt hier de flyer downloaden en aan iedereen die je kent verspreiden!

Laatste kans! Zaterdag 27 September 2014

Waar: de Westerkerk in Veenendaal
Aanvang: 16.00 uur
Toegang: gratis (we verkopen onze CD en vrijwillige bijdrage wordt op prijs gesteld)
Meer info: http://www.westerkerkmuziekveenendaal.nl

 

Roelof's Verslag van Innsbruck

Nee, geen opstootje in de Tiroler hoofdstad, maarNederlands accordeon orkest bij het Wereld Musik Festival. Voor mij een belevenis, want het was mijn eerste kennismaking. Ik had een doel:

Naar het WMF Innsbruck, maar dan wel om er zelf te spelen!

Dat is nu gerealiseerd, en deze droom was geen bedrog! Maar ik raad uitdrukkelijk iedere accordeonorkest speler ten strengste af dit te doen: Je raakt namelijk meteen besmet!

Het was net dauwtrappen, maar dan met volledige bepakking. De arme instappers in Nieuw Leusen mochten donderdagochtend om 04:00 uur al aantreden (Gaap!). Het merendeel stapte echter in Ede in en mocht iets langer slapen. De sfeer zat er meteen goed in en binnen de kortste keren werd er op de vloer van de bus Yahtzee gespeeld, gelezen of geslapen. Het blijft natuurlijk een stevige trip van zo´n 13 uur bussen. De sanitaire stops een beetje uitstellen, zodat we in de avond al konden eten in Innsbruck.

Een bus dubbel parkeren voor een stoplicht en op een smal trottoir uitpakken met de bagagekleppen open geeft altijd wat gedoe. Dus allemaal aanpakken en alles de receptie van het hotel in: Koffers o.k., Accordeons o.k., Bassen 1, 2, …..? Oeps, geen derde bas. Staat ie op het trottoir? Nee! Staat ie op een hotelkamer? Nee! Staat ie nog  in de bus? Nee, ookniet! Paniek, want een basspeler zonder Bas is niets.

Is het instrument dan wel meegekomen? ´t Zal toch niet…… Enfin, iemand gezocht die bij de opstapplaats in Ede woont en op zijn fiets even wilde gaan kijken in een donkere auto op de parkeerplaats. Nee, was het antwoord, in de zwarte auto zat géén Bas. Oh, maar het was een blauwe auto! Dan maar opnieuw fietsen naar de parkeerplek en: Jawel een dikke zwarte koffer op de achterbank!         

Wat is wijs? Gelukkig bestond de bus uit twee gezelschappen het REL accordeonorkest en het RAC ensemble. Onze extra basspeler was nog vers en niet geheel aan zijn instrument verknocht, dus met een vervangend instrument al in huis was dat snel opgelost. Wel even alle aantekeningen nauwgezet overkrassen op de nieuwe bladmuziek kopie.

Op zoek naar een eetgelegenheid liep ik braaf achter een ervaren RELgroepje aan die de weg wisten, althans dat dacht ik. Want we hebben meer van de stad gezien dan ons lief was. Het terrasje in warme avondzon maakte veel goed en leek achteraf het enige droge moment van het weekend.

De ochtend stond in het teken van onze laatste repetitie. Dat was in een Folklore Centrum met duidelijke Holzhackerbub’n rekwisieten met karakteristiek lange tafels, die na afloop weer netjes teruggeplaatst moesten worden. Daarna speelde het RAC Ensemble ons voor en was de volgende halte eindelijk het Congresszentrum.

Dan wordt je meegezogen in de wereld die WMF heet: accordeons overal, stands, uitgeverijen, orkesten, demonstraties, en vooral veel jongelui. Snel nog Saal Brussel meepakken om naar een Passacaglia te luisteren, die wij ook op de lessenaar hebben. En dan begint het grote moment te naderen. Telkens schuif je met je groep een stukje op, totdat we voor de opkomst twee rijen konden formeren om het podium te betreden. Maar weer grote schrik! Er ontbreekt een speler en niet zomaar een. Het is een partijgenoot met een aantal stevige solo’s. Meteen gingen enkelen op zoek in de wachtruimtes, de toiletten, de …. geen idee waar. Inmiddels moesten we toch vast gaan lopen, stress alom en pfff. Op het allerlaatste moment, voordat de deur achter ons sloot, waren toch nog compleet.

Die Saal Tirol is grooot, echt gigagroot! Voor mijn gevoel met enkele duizenden plaatsen en een podium als een wedstrijdbad. Een akoestiek om door een ringetje te halen en als dat ringetje valt, hoor je dat ook! Gelukkig was ik niet nerveus, zodat mijn vingers hun weg wisten te vinden. Ik heb lekker kunnen spelen en zag dat Tim Fletcher onze dirigent met overgave genoot. Hij had zijn partituren voor de gelegenheid in zijn tas gelaten, om zich 100% op zijn REL-orkest te richten.         

Wij hebben met Passacaglia (Bach) en Fantasy Variations (thema Paganini-Barnes) daar, zoals onze dirigent later aangaf, een uitstekende uitvoering neergezet. En daar mag de jury over denken wat ze willen. Met 32 orkesten in de Höchststufe is het toch dringen in het middengebied. Daar zou je haast dobbelstenen bij nemen. Dat een Nederlands orkest bovenin die top meedraait is nu eenmaal te ambitieus.

REL ontvangt applaus in Innsbruck

Eén orkestlid had zich vrijwillig opgeofferd als kofferbewaker. Hierdoor waren de overige leden in staat om na het snel droppen van hun instrument, de zaal weer in te racen. Ditmaal als supporters om de Hengelose collega’s met Dvorak luid toe te juichen.       

Wanneer je veel wilt zien/horen krijg je daar weinig rust. ’s Avonds hadden we kaarten voor het Concertino ensemble uit Moldavië waarvoor ik laatst op de accordeondag in Den Haag al getipt was. Een schitterende performance vooral het gevarieerde deel na de pauze. Bij aanvang zaten wij op de 2e rij na het gangpad en nog niet iedereen van onze groep had een plek. Daarover raakten we aan de praat met een heer voor ons. Naast hem was nog een plaatsje vrij. Ah, Sie sind Niederländer? Ja, daar had hij ook wel eens gedirigeerd en we raakten zo gezellig aan de praat. Nieuwsgierig geworden werd er toch naar zijn naam gevraagd, waarop hij opstond en ons enigszins bescheiden zijn visitekaartje liet zien waarop: Adolf Götz prijkte. “Oh, dan hebben we vast iets van u gespeeld!” was toen het eufemisme.

De zaterdag begon vroeg met het aanmoedigen van onze RAC ensemble reisgenoten in een mooie weergave van Reisebilder en de Prokofiev Marsch. Waarna een serie van luistermomenten volgde waaronder Nederlandse deelnemers ATP en MDA1 (1e prijs) . En een lange rij aan potentiële winnaars onder de toporkesten in de grote Tirol zaal.

Om de dag dan af te sluiten met opnieuw gala concerten, ging iets te ver. Een uitgebreide vooral rustige maaltijd viel meer in de smaak. Afgesloten met een laat onderonsje in het hotel. Met een soort tien kleine-negertjes-groepje en veel uiteenlopende onderwerpen: de effecten op metalen tongen, eigen gecomponeerde Fuga, dieetproducten, een boekenwurm of de structuur van het Wilhelmus…

 In de kleine uurtjes schoven daar nog Denen bij aan, van een orkest dat ik bleek te herkennen als winnaars van een concours in de Doelen Rotterdam waar zij op de trappen “Donna Diana” speelden (zo’n 30 jaar geleden, ahum).

Het stadion de Olympia Halle was geheel gevuld met alleen maar accordeonisten, een schitterend gezicht is dat. Uitzonderlijk om daar weer zoveel jonge enthousiaste spelers te zien. De “Rellers” in een vreemdsoortige maar opvallende oranje uitdossing met de nodige toeters en oranje REL ballonnen. Nadat het gelegenheids Europa orkest gespeeld had begon de langgerekte prijsuitreiking tot iedereen zijn oorkonde, al of niet met bokaal, in ontvangst genomen had. Nog even wat groepsfoto’s en de terugreis maakte een einde aan dit evenement om na  een lange busreis om 03:00 uur op maandagochtend weer thuis te komen.

Het was voor mij een inspirerende belevenis om op dat podium in Saal Tirol te mogen optreden, en dat met alle Rellers mee te maken! Met dank aan Tim Fletcher die ons zover gebracht heeft.

Muzikale groeten, Roelof van Kooi 

Pages

Subscribe to