Roelof's Verslag van Innsbruck

Nee, geen opstootje in de Tiroler hoofdstad, maarNederlands accordeon orkest bij het Wereld Musik Festival. Voor mij een belevenis, want het was mijn eerste kennismaking. Ik had een doel:

Naar het WMF Innsbruck, maar dan wel om er zelf te spelen!

Dat is nu gerealiseerd, en deze droom was geen bedrog! Maar ik raad uitdrukkelijk iedere accordeonorkest speler ten strengste af dit te doen: Je raakt namelijk meteen besmet!

Het was net dauwtrappen, maar dan met volledige bepakking. De arme instappers in Nieuw Leusen mochten donderdagochtend om 04:00 uur al aantreden (Gaap!). Het merendeel stapte echter in Ede in en mocht iets langer slapen. De sfeer zat er meteen goed in en binnen de kortste keren werd er op de vloer van de bus Yahtzee gespeeld, gelezen of geslapen. Het blijft natuurlijk een stevige trip van zo´n 13 uur bussen. De sanitaire stops een beetje uitstellen, zodat we in de avond al konden eten in Innsbruck.

Een bus dubbel parkeren voor een stoplicht en op een smal trottoir uitpakken met de bagagekleppen open geeft altijd wat gedoe. Dus allemaal aanpakken en alles de receptie van het hotel in: Koffers o.k., Accordeons o.k., Bassen 1, 2, …..? Oeps, geen derde bas. Staat ie op het trottoir? Nee! Staat ie op een hotelkamer? Nee! Staat ie nog  in de bus? Nee, ookniet! Paniek, want een basspeler zonder Bas is niets.

Is het instrument dan wel meegekomen? ´t Zal toch niet…… Enfin, iemand gezocht die bij de opstapplaats in Ede woont en op zijn fiets even wilde gaan kijken in een donkere auto op de parkeerplaats. Nee, was het antwoord, in de zwarte auto zat géén Bas. Oh, maar het was een blauwe auto! Dan maar opnieuw fietsen naar de parkeerplek en: Jawel een dikke zwarte koffer op de achterbank!         

Wat is wijs? Gelukkig bestond de bus uit twee gezelschappen het REL accordeonorkest en het RAC ensemble. Onze extra basspeler was nog vers en niet geheel aan zijn instrument verknocht, dus met een vervangend instrument al in huis was dat snel opgelost. Wel even alle aantekeningen nauwgezet overkrassen op de nieuwe bladmuziek kopie.

Op zoek naar een eetgelegenheid liep ik braaf achter een ervaren RELgroepje aan die de weg wisten, althans dat dacht ik. Want we hebben meer van de stad gezien dan ons lief was. Het terrasje in warme avondzon maakte veel goed en leek achteraf het enige droge moment van het weekend.

De ochtend stond in het teken van onze laatste repetitie. Dat was in een Folklore Centrum met duidelijke Holzhackerbub’n rekwisieten met karakteristiek lange tafels, die na afloop weer netjes teruggeplaatst moesten worden. Daarna speelde het RAC Ensemble ons voor en was de volgende halte eindelijk het Congresszentrum.

Dan wordt je meegezogen in de wereld die WMF heet: accordeons overal, stands, uitgeverijen, orkesten, demonstraties, en vooral veel jongelui. Snel nog Saal Brussel meepakken om naar een Passacaglia te luisteren, die wij ook op de lessenaar hebben. En dan begint het grote moment te naderen. Telkens schuif je met je groep een stukje op, totdat we voor de opkomst twee rijen konden formeren om het podium te betreden. Maar weer grote schrik! Er ontbreekt een speler en niet zomaar een. Het is een partijgenoot met een aantal stevige solo’s. Meteen gingen enkelen op zoek in de wachtruimtes, de toiletten, de …. geen idee waar. Inmiddels moesten we toch vast gaan lopen, stress alom en pfff. Op het allerlaatste moment, voordat de deur achter ons sloot, waren toch nog compleet.

Die Saal Tirol is grooot, echt gigagroot! Voor mijn gevoel met enkele duizenden plaatsen en een podium als een wedstrijdbad. Een akoestiek om door een ringetje te halen en als dat ringetje valt, hoor je dat ook! Gelukkig was ik niet nerveus, zodat mijn vingers hun weg wisten te vinden. Ik heb lekker kunnen spelen en zag dat Tim Fletcher onze dirigent met overgave genoot. Hij had zijn partituren voor de gelegenheid in zijn tas gelaten, om zich 100% op zijn REL-orkest te richten.         

Wij hebben met Passacaglia (Bach) en Fantasy Variations (thema Paganini-Barnes) daar, zoals onze dirigent later aangaf, een uitstekende uitvoering neergezet. En daar mag de jury over denken wat ze willen. Met 32 orkesten in de Höchststufe is het toch dringen in het middengebied. Daar zou je haast dobbelstenen bij nemen. Dat een Nederlands orkest bovenin die top meedraait is nu eenmaal te ambitieus.

REL ontvangt applaus in Innsbruck

Eén orkestlid had zich vrijwillig opgeofferd als kofferbewaker. Hierdoor waren de overige leden in staat om na het snel droppen van hun instrument, de zaal weer in te racen. Ditmaal als supporters om de Hengelose collega’s met Dvorak luid toe te juichen.       

Wanneer je veel wilt zien/horen krijg je daar weinig rust. ’s Avonds hadden we kaarten voor het Concertino ensemble uit Moldavië waarvoor ik laatst op de accordeondag in Den Haag al getipt was. Een schitterende performance vooral het gevarieerde deel na de pauze. Bij aanvang zaten wij op de 2e rij na het gangpad en nog niet iedereen van onze groep had een plek. Daarover raakten we aan de praat met een heer voor ons. Naast hem was nog een plaatsje vrij. Ah, Sie sind Niederländer? Ja, daar had hij ook wel eens gedirigeerd en we raakten zo gezellig aan de praat. Nieuwsgierig geworden werd er toch naar zijn naam gevraagd, waarop hij opstond en ons enigszins bescheiden zijn visitekaartje liet zien waarop: Adolf Götz prijkte. “Oh, dan hebben we vast iets van u gespeeld!” was toen het eufemisme.

De zaterdag begon vroeg met het aanmoedigen van onze RAC ensemble reisgenoten in een mooie weergave van Reisebilder en de Prokofiev Marsch. Waarna een serie van luistermomenten volgde waaronder Nederlandse deelnemers ATP en MDA1 (1e prijs) . En een lange rij aan potentiële winnaars onder de toporkesten in de grote Tirol zaal.

Om de dag dan af te sluiten met opnieuw gala concerten, ging iets te ver. Een uitgebreide vooral rustige maaltijd viel meer in de smaak. Afgesloten met een laat onderonsje in het hotel. Met een soort tien kleine-negertjes-groepje en veel uiteenlopende onderwerpen: de effecten op metalen tongen, eigen gecomponeerde Fuga, dieetproducten, een boekenwurm of de structuur van het Wilhelmus…

 In de kleine uurtjes schoven daar nog Denen bij aan, van een orkest dat ik bleek te herkennen als winnaars van een concours in de Doelen Rotterdam waar zij op de trappen “Donna Diana” speelden (zo’n 30 jaar geleden, ahum).

Het stadion de Olympia Halle was geheel gevuld met alleen maar accordeonisten, een schitterend gezicht is dat. Uitzonderlijk om daar weer zoveel jonge enthousiaste spelers te zien. De “Rellers” in een vreemdsoortige maar opvallende oranje uitdossing met de nodige toeters en oranje REL ballonnen. Nadat het gelegenheids Europa orkest gespeeld had begon de langgerekte prijsuitreiking tot iedereen zijn oorkonde, al of niet met bokaal, in ontvangst genomen had. Nog even wat groepsfoto’s en de terugreis maakte een einde aan dit evenement om na  een lange busreis om 03:00 uur op maandagochtend weer thuis te komen.

Het was voor mij een inspirerende belevenis om op dat podium in Saal Tirol te mogen optreden, en dat met alle Rellers mee te maken! Met dank aan Tim Fletcher die ons zover gebracht heeft.

Muzikale groeten, Roelof van Kooi 

REL succesvol in Innsbruck

Accordeonorkest REL kan met trots terugkijken op een geslaagd optreden tijdens het 11e World Music Festival in Innsbruck. Met bijna 35 punten schaarde REL zich onder de 20 beste orkesten die aan het internationale evenement van 9 t/m 12 mei deel namen in de hoofdstad van het Oostenrijkse Tirol.

REL maakte vrijdag 10 mei z'n opwachting in de Congress Halle met een optreden in de Höchststufe, de hoogste klasse van het festival. Het was de apotheose van maanden hard werken, studeren en proefoptredens. De nummers die REL ten gehore bracht, waren Passacaglia & Fuga van J.S. Bach en Fantasy Variations van J. Barnes, beiden in een bewerking van REL's dirigent Tim Fletcher. Het orkest en de dirigent genoten zichtbaar van het spel en de prachtige ambiance. Ook de reacties uit de zaal na afloop mochten er zijn. Maar er viel nog veel meer te genieten, zoals van het orkest Akud Sonja Marinkovic uit Novi Sad (Servië), de latere winnaar van de eerste prijs, en van de vele Duitse en andere internationale orkesten en ook twee andere Nederlandse orkesten. Met de avondoptredens van diverse muziekorkesten, ensembles en duo's was het feest in Innsbruck compleet. Het orkest van Stefan Hippe verzorgde hierbij een deel van het gala concert en werd bijgestaan door de virtuoze violiste Jessica Hartlieb.

Kortom, een geslaagd weekend voor de bijna 30 leden van REL met hun fans. De dirigent Tim Fletcher kijkt dan ook tevreden terug op het optreden van zijn orkest: "Technisch gezien is het moeilijk om met name de Duitse orkesten in de Höchststufe te evenaren, maar muzikaal hebben we onze beste spel laten horen. Dat we daarmee dit resultaat hebben behaald, is iets om trots op te zijn. Het geeft nieuwe energie en inspiratie om als orkest nog verder te groeien."

Opnames uit Innsbruck

Er zijn video-opnames gemaakt van onze uitvoering in Innsbruck. Hieronder kun je die terugkijken.

Passacaglia and Fugue in C minor BWV 582 (reduced) – J.S. Bach

Fantasy Variations – James Barnes

Proefconcert in Veghel

Omdat REL naar Innsbruck gaat en mee gaat doen aan het concours daar, willen we graag een proefconcert houden. We hebben dat kunnen regelen in samenwerking met accordeonorkest Torkest uit Veghel. Overdag zal REL repeteren in de muziekschool in Veghel, en 's avonds zullen REL en Torkest samen een concertje verzorgen. Het concert begint om 18:30 en zal ongeveer een uur à anderhalf uur duren. REL zal het Innsbruck-repertoire spelen: Passacaglia van J.S. Bach, en Fantasy Variations van James Barnes. Torkest speelt vier stukken: Palladio (deel 1) van Karl Jenkins, Polonaise van Oginski, ARTango van Thomas Ott, en Rosanna van David Paich. En waarschijnlijk zal er nog een muzikaal extraatje zijn...

Toegang tot het concertje is gratis, maar het aantal zitplaatsen is beperkt; vol = vol. Het wordt gegeven in de muziekschool van Veghel: Mr. van Coothstraat 11, 5461 AC, Veghel.

REL gaat naar Innsbruck!

Van 9 – 12 mei 2013 vindt het 11e Wereldmuziekfestival in Innsbruck (Oostenrijk) plaats. Tijdens dit festival komen vele duizenden accordeonisten van over de hele wereld bij elkaar om muziek te maken en te luisteren. Ook dit keer doet accordeonorkest REL mee in de Höchststufe (concertafdeling). REL heeft een busreis georganiseerd en een hotel geboekt in het hartje van het centrum van Innsbruck, op loopafstand van het congrescentrum. Er zijn nog plekken in de bus, dus het goede nieuws is:

Jij kunt ook mee!

Grijp je kans mocht je nog geen vervoer richting Innsbruck hebben of als je mee wilt als bezoeker. Dit bijzondere festival móet iedere accordeonist eigenlijk een keer in zijn leven meemaken. Voor het richtbedrag van € 270,- kun je mee met de bus en gebruik maken van het hotel (2 of 3 persoonskamer, 3 nachten incl. ontbijt), en dat bedrag wordt lager als er meer mensen meegaan! Dit bedrag is exclusief de toegang tot het festival. Heb je belangstelling, neem dan contact op met REL via info@accordeonorkest-rel.nl of bel 0320-843984.

Pages

Subscribe to